پيشنهاد آتشبس از سوی يکي از منتقدان دولت و استقبال از آن، اين اميدواري را شکل داده که سرانجام فضاي کشور از التهابهاي بهجامانده از انتخابات رهايي يابد.بهحتم جامعه هنري حتي بيش از ساير اقشار، خواهان آرامش در کشور است، زيرا تجربه ثابت کرده هرگاه هيجان بگومگوهاي سياسي بالا ميگيرد، پيش از آنکه مسئله مناقشهبرانگيز دستخوش گزندي شود، بلافاصله حوزههاي عمومي دردسترسي مانند فرهنگ و هنر آسيب ميبينند؛ تا دلواپسیهايي درباره دولت رسانهاي ميشود، ناگهان دومينوي لغو کنسرتها به راه ميافتد يا يک جشن سينمايي ساده بهخاطر لباس چند هنرپيشه روي سر اهالي هنر آوار ميشود... و حتي ديده شده دست نهادهاي ن

گزارش خبری «شرق» «هشت تصویر از حراج تهران»، در همین صفحه، یکشنبهای که گذشت، شگفتزدهام کرد؛ بهخصوص آنکه گویا ازسوي گروه هنر روزنامه تهیه شده بود! «شرق» که هماره در پیشبرد اقتصاد هنر نقشآفرینی کرده، حتی حراجیهای خارجی را با آبوتاب بازتاب و چهبسا تیتر صفحه اول به آنها داده، رکوردشکنی پیکاسو، اندی وارهول و ادوارد مونش را برجسته كرده، اکنون درباره یک پدیده مشابه وطنی، از منظر فقیر و غنی گزارشگری کرده است! بهعنوان روزنامهنگار هنری که در دورههای مختلف «شرق» نوشتههایی داشته، دور از انصاف است اشاره نکنم «شرق» در شش دوره گذشته حراج تهران رویکردی مشوقانه توأم با نقادیهای حرفهای بروز دا

بارها در این ستون نوشتم سالیان درازی است جامعه هنری ما از مدیران هنری جلوتر هستند، اما خوب گاهیوقتها مواردی هم پیش آمده که به این نظریه کلی خدشه وارد شده است؛ نمونه اخیرش، واکنش برخی از هنرمندان به خرید تابلو کمالالملک از سوی وزیر فرهنگ از هفتمین حراج تهران که بازتاب وسیعی هم داشت. هنرمندان منتقد میگویند: وزارت فرهنگی که گفته بود پول خرید موکت و دستگاه تهویه برای موزه ندارد و میخواهد با امانتسپاری گنجینه بودجه لازم برای این کار را فراهم کند، چطور یکمیلیارد و یکصدمیلیون تومان برای تابلو کمالالملک پرداخته است؟ و تابلو کمالالملک کلاسیک چه ربط ماهویای به گنجینه موزه هنرهای معاصر دار

جامعه هنری همچنان مبهوت پیام باورنکردنی محمدعلی معلمدامغانی، رئیس فرهنگستان هنر است؛ او چهارشنبهای که گذشت، در اقدامی حیرتانگیز، به گنجینه هنری شناختهشده بانک پاسارگاد، مالالله اطلاق کرد تا نشان دهد فرهنگستانی که باید پشتیبان بزرگ ورود بخش خصوصی به هنر باشد، چگونه میتواند به اقتصاد هنر آسیب رساند و از آن هولناکتر، نهادی که باید نماد اخلاقمداری و سلامت اندیشه باشد، اتهاماتی ثابتنشده درباره یک بخش خصوصی را که هشت سال مستأجرش بوده، رسانهای میکند تا همگان عمق فاجعه بداخلاقی در جامعه امروز ایران را دریابند؛ اما در همان پیام کوتاه آقای معلم نکات جالب توجهی وجود دارد: یک: رئیس فرهنگس